โครงการ AIESEC


โครงการ AIESEC

International Economic and Commercial Sciences Students Association

 รูปถ่าย1747

 

AIESEC คือ องค์กรนักศึกษานานาชาติที่มีจุดประสงค์ในการพัฒนาคนให้มีคุณภาพสูงสุดในการทำงาน โดยองค์กรจะจัดหาโอกาสต่าง ๆ ให้กับสมาชิกและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องได้พัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา  ปัจจุบัน AIESEC  มีประเทศสมาชิกมากกว่า 100 ประเทศทั่วโลก มีค่ายกิจกรรมพัฒนานักศึกษามากกว่า 3000 แห่ง และมีผู้นำมากกว่า 5000 คน อีกทั้งยังมีสมาชิกที่เรียกได้ว่าเป็นหัวกะทิของแต่ละมหาวิทยาลัยมากกว่า 25,000 คนอีกด้วย AIESEC ได้ถูกจัดตั้งมา 60 ปีแล้ว ได้ถูกเผยแพร่ในประเทศไทยเมื่อ 40 ปีที่แล้ว โดย ดร.ป๋วย อึ้งภากรณ์ ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และขยายมายังมหาวิทยาลัยอัสสมชัญเมื่อ ปี 1987 หรือเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ซึ่งปัจจุบัน AIESEC THAILAND มีสมาชิกอยู่ทั้งหมด 5 สถาบันการศึกษาได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอัสสัDSC_3164มชัญ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มหาวิยาลัยหอการค้าไทย และมหาวิทยาลัยมหิดล หลักสูตรนานาชาติ (MUIC)

สำหรับในโครงการการนี้ กระผม นายอดุลย์ หลีเส็น ซึ่งกำลังศึกษาอยู่คณะรัฐศาสตร์และสังคมศาสตร์ เอกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยมูฮัมมาดียะห์ยอกยาการ์ต้า ณ เมืองยอกยาการ์ต้า ประเทศอินโดนีเซีย ได้เข้าเป็นสมาชิกของ AIESEC UNDIP ที่ประเทศอินโดนีเซีย ทำการสอบและเข้าสัมภาษณ์เพื่อไปศึกษาแลกเปลี่ยนกับประเทศที่เราเลือกไว้ ซึ่งกระผมได้เลือกไว้  4  ประเทศ คือ อินเดีย ตุรกี ญี่ปุ่น รัสเซีย แต่ในที่สุด ผมก็ได้เลือกเมือง Kolkata ประเทศอินเดียและเข้าร่วมกิจกรรมกับ AIESEC Kolkata ซึ่งเป็นผู้ดูแลตัวแทนแต่ละประเทศของกิจกรรมในครั้งนี้  อีกทั้งได้จัดหา NGO เพื่อให้กระผมได้เข้าไปทำงานเป็นอาสาสมัคร โดยเฉพาะในประเด็นสิทธิและการคุ้มครองเด็ก ซึ่งประเทศอินเดียเป็นประเทศที่น่าสนใจเป็นอย่างมาก อาสาสมัครที่เข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้มีมากกว่า 10 ประเทศ ส่วนมากจะเป็นนักศึกษาในระดับปริญญาตรีและปริญญาโท เช่น ฝรั่งเศษ ชีลี บลาซิล โปรตุเกส ฮังการี จีน แคนาดา โมรอคโค เยอรมัน รัสเซีย โคลัมเบีย อินโดนีเซีย และไทย เป็นต้น ซึ่งแต่ละคนจะมีโปรเจคแตกต่างกันไป บางคนจะทำงานอยู่กับ NGO และเป็นอาสาสมัครในโรงเรียนระดับต่างๆ ประสบการณ์ในครั้งนี้อาจจะเรียกได้ว่าเป็นประสบการณ์ที่ท้าทาย เพราะ เราจะต้องปรับตัวให้เข้ากับผู้คนจากหลายๆประเทศโดยที่จะต้องอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกัน กิน นอน เที่ยว ทำกิจกรรมด้วยกันและการสื่อสารโดยการใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษากลาง เป็นระยะเวลา 2-3 เดือน อีกทั้งจะต้องบริหารงานโปรเจคของตัวเองให้ดีที่สุด

ประเทศอินเดียเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางภาษาและวัฒนธรรม ไม่ว่าจะเป็นศาสนาฮินดูซึ่งผู้คนส่วนใหญ่ในอินเดียจะเคารพนับถือและศาสนาฮินดูจะให้การเคารพต่อสัตว์โดยเฉพาะ วัว ดังนั้นแล้ว เมื่อเรามายังประเทศอินเดีย ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไม บนท้องถนนจะมี แต่ฝูงวัว พูดได้ว่าเป็น สวรรค์ของ วัวก็ว่าได้  และในอินเดียก็มีศาสนาอิสลาม คริสต์ ซิกซ์ และอื่นๆที่ประชาชนเคารพนับถือ หากจะพูดถึงวัฒนธรรมของประเทศอินเดีย ผมได้ไปเยือน ณ เมืองพาราณสี ซึ่งใช้เวลาเดินทางจากเมือง Kolkata ประมาณ 14 ชั่วโมงโดยรถไฟ เพื่อเดินทางไปดูเมืองแห่งความเป็นอินเดีย เพราะคนอินเดียได้บอกว่าเมืองนี้เป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งอยู่ติดกับแม่น้ำคงคา ความเชื่อของคนฮินดูเชื่อว่าหากได้ตายและทำพิธีเผาศพกลางแจ้งบริเวณด้านหน้าของแม่น้ำคงคาและโยนศพลงแม่น้ำคงคาจะได้เข้าสวรรค์ ซึ่งในแต่ละวันนั้นชาวฮินดูจะนำศพญาติๆมาทำพิธี ณ สถานที่แห่งนี้ มากกว่า 100 ศพ หากพูดถึงแม่น้ำคงคาแล้ว คนอินเดียเชื่อว่าแม่น้ำคงเป็นแม่น้ำที่ศักดิ์สิทธิ์สามารถชำระล้างบาปที่ตนเองได้กระทำไว้ คนอินเดียจึงมุ่งหน้ามายังเมืองพาราณสีเพื่อมาอาบและดื่มชำระล้างบาป นี้คือความเป็นอินเดีย ธำรงรักษาไว้ซึ่งวัฒนธรรมที่เก่าแก่ถึงแม้จะได้เป็นอาณานิคมของประเทศอังกฤษก็ตามแต่ประชาชาติของประเทศอินเดียยังคงอนุรักษ์วัฒนธรรมของตนเองไว้ได้อย่างแข็งแกร่ง หากพูดถึงเรื่องการศึกษา ปัญหาประชากรเป็นปัญหาหลักของประเทศ มากกว่า 1,000 ล้านคน ทำให้รัฐบาลไม่สามารถใช้นโยบายได้ทั่วถึง ผู้คนส่วนมากจะไม่ได้รับการศึกษาโดยเฉพาะเด็กที่มีสิทธิที่จะต้องได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ก็ยังขาดทุนทรัพย์เพื่อใช้จ่ายเป็ูนค่าเล่าเรียนถึงแม้ว่าประเทศอินเดียค่าใช้จ่ายจะไม่แพงมากเหมือนบ้านเรา แต่สิ่งหนึ่งที่ประเทศอินเดียได้รับอิทธิพลจากประเทศอาณานิคมคือ การใช้ภาษาอังกฤษ เพราะในภาษาราชการของประเทศอินเดีย จะใช้ภาษาฮินดีและอังกฤษในการสื่อสารทำให้เวลาไปไหนมาไหนหรือเดินทางในประเทศอินเดียก็รู้สึกสบายใจเมื่อต้องการที่จะสื่อสารกับผู้คนที่นี้ อีกทั้งประเทศอินเดียได้ใช้ระบบการศึกษคล้ายคลึงกับประเทศอังกฤษ จึงทำให้ระบบการศึกษาในประเทศนี้มีคุณภาพ ดังนั้น ไม่ว่าประเทศต่างๆจะมีการเปลี่ยนแปลงมากตามยุคต่างๆ แต่ประชาชาชนของอินเดียยังคงดำรงชีวิตแบบอดีต ยังคงกินหมาก กินพลู มีให้เห็นกันไม่ว่าจะเป็นในเมืองก็ตาม

สำหรับกิจกรรมโครงการที่กระผมได้เข้าร่วมในครั้งนี้เป็นโครงการที่ดีมากๆ ซึ่งสามารถพัฒนาตัวเองได้มากยิ่งขึ้น อีกทั้งยังได้รับประสบการณ์ใหม่ๆ จากประเทศอินเดีย ไม่ว่าจะเป็นบุคลิกนิสัยของคนอินเดีย อาหาร และยังได้ใช้ชีวิตร่วมกับเพื่อนๆจากประเทศยุโรปและลาตินอเมริกา ซึ่งผมคิดว่ามันคือความท้าทายอย่างหนึ่ง และคิดว่าหากนักศึกษาหรือเพื่อนๆคนไหน สนใจที่จะพัฒนาตัวเองให้ดี AIESEC THAILAND  สามารถช่วยเราได้ เพียงเรากล้าและค้นหาโอกาสดีๆ ในขณะที่เราเรียนรู้จากห้องเรียน เรายังสามารถหาประสบการณ์ใหม่ๆจากนอกห้องเรียนเพื่อเป็นการพัฒนาตนเองและช่วยขับเคลื่อนองค์กรนักศึกษานานาชาติให้ดียิ่งขึ้นต่อไป

OLYMPUS DIGITAL CAMERA รูปถ่าย1725 รูปถ่าย2182

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

  • เพื่อน

%d bloggers like this: